Druk, druk, druk

Wat kan een mens het druk hebben. Of misschien zou ik het zo moeten zeggen: wat kan een mens zich druk maken. De afgelopen tijd heb ik allerlei dingen gedaan, die ik aan het begin van het jaar niet zou kunnen voorspellen. Even wat opnoemen wat ik gedaan heb, of nog mee bezig ben. Ik ben inmiddels begonnen met het opknappen/herinrichten van de slaapkamer van Anna. Het werd tijd; er zat nog behang van de babytijd op…… Inmiddels is Anna al een aardige dame van 16. Na de slaapkamer van Anna, komt die van Freek en daarna de slaapkamer van Caroline en ik. Dus ik heb nog even. De voorbereidingen voor de Promo2012 in de Dars van aanstaande zondag, voor Jee Pee Wervershoof. Daar gaat aardig wat tijd in zitten. De administratie hoopt op en daar probeer ik de meest noodzakelijke gevallen af te ronden. Ik ben nog bezig met allerlei zaken die ik moet regelen voor Freek. Die stonden al een tijdje op het lijstje. En tussendoor hebben we nog het vormproject van Sophie. Zij wordt op 17 maart gevormd en Caroline en ik zijn gastouders. Gisteravond de 3de avond gehad. We hebben een leuk groepje, het zijn tot nu toe hele leuke avonden geweest. Ondertussen ook nog naar m’n werk en de krantenwijk ‘s morgens, vergen wel enige energie. Maar ik krijg er ook weer nieuwe energie van. En de weken??? Die vliegen…… Daardoor schiet eigenlijk mijn weblog erbij in….sorry. Ik zal proberen die ook weer regelmatig bij te gaan houden, zodat er weer wat leuke verhalen op de weblog komen te staan. Ik doe m’n best, meer dan dat kan ik niet doen.

M’n vader

Zojuist is m’n vader (84) met de taxi vertrokken richting z’n huis in Sint-Pancras. Ik had hem vanmiddag uit m’n werk opgehaald. Hij had onze nieuwe (2de hands, megagrote) zitbank en nieuwe eetkamerstoelen (4x) nog niet gezien. Een mooie reden om hem even op te halen, een warm happie mee te laten eten en een kaartspelletje “pesten” te doen. Ook nog even z’n steunkousen uitgetrokken, want daarvoor komt altijd de wijkverpleegkundige om dat ‘s avonds te doen. Maar het briefje op de voordeur, waarop stond dat dat niet nodig was, is waarschijnlijk voldoende om dit werkje morgenavond maar weer te doen. Tja, als je in de 80 bent en nog zo redelijk goed ter been, redelijk bij geest (wel wat vergeetachtig – veel keren hetzelfde vragen en vertellen) en de gezondheid ook nog redelijk, dan teken ik daarvoor. Gelukkig ben ik nog lang niet zo oud als m’n vader, maar ik hoop dat wel te bereiken, in goede gezondheid en goede geestelijke gesteldheid. Maar ja, wie tekent daar niet voor…..

2012 een nieuw begin

2012 een nieuw begin. Voor Beersjes, deze weblog, die ruim 4 maanden nagenoeg stil heeft gelegen, door de migratie van web-log.nl. Nu hoop ik mij een weg te kunnen banen in de nieuwe omgeving (achter de weblog) om zodoende o.a. de layout aan te passen. Het is even zoeken en uitproberen. Dus het heeft even tijd nodig om dat te voor elkaar te krijgen. Dus het zal wel af en toe van layout veranderen, maar zodoende komt er uiteindelijk een mooi resultaat.

Inmiddels zijn we ook weer een nieuw jaar ingegaan. Bij deze wens ik iedereen een heel gezond en gelukkig nieuwjaar toe. Dat alle wensen maar uit mogen komen in dit schrikkeljaar. We zullen dit jaar een dagje langer moeten doorgaan. Toch wel leuk. In Samoa haalde ze er gewoon een dag af (30 december); wij doen er dit jaar een dag bij. En zo moeten we weer wennen aan een nieuw jaar met wellicht de goede voornemens of helemaal geen goede voornemens. Ik ben van plan om m’n plannen die ik al langer had, nu eens uit te voeren. Door allerlei omstandigheden is dat nog steeds niet gebeurd. Een plan die al hoog aan het lijstje stond was: de slaapkamers van Anna en Freek opknappen met o.a. meer kastruimte. Dus dat wordt klussen, te starten in januari….

Hè, hè EINDELIJK BEN IK ER WEER

Hè, hè EINDELIJK BEN IK ER WEER!!!!! De laatste keer dat ik een blog geschreven heb is op 19 augustus 2011. Daarna volgde de migratie van web-log.nl naar weblog.nl (de host van deze weblog). Over de migratie kan je alles lezen op http://helpdesk.web-log.nl/home En daarna heb ik op een houtje moeten bijten…..figuurlijk dan, want anders had ik geen tanden meer over gehad. Gisterochtend maar weer eens “een moedeloze/boze e-mail gestuurd” naar de helpdesk. En antwoord gekregen (dat kreeg ik iedere keer, maar zonder uiteindelijk resultaat tot gister), waar ik WEL iets mee kan. En net maar even geprobeerd, of het inloggen wel zou lukken…..en…..JA EINDELIJK!!!!! Ik ben als een kind zo blij, dat uiteindelijk de aanhouder wint…..nu alleen nog de omgeving/de layout aanpassen. Maar dat is voor een andere keer, wanneer ik wat meer tijd heb. Dus nog even de vreemde layout gedogen en daarna hoop ik weer de vertrouwde, misschien wel een andere, betere layout te kunnen presenteren. Nog even geduld, maar voor mij is het nu een uitdaging om weer als vanouds terug te komen met BEERSJES. En voor de lezers wil ik jullie bedanken voor het geduld en de overlast (waar ik helaas niets aan kon veranderen) van de laatste (bijna) 4 maanden.

Eindelijk thuis

Hxe8, hxe8, eindelijk is Caroline thuis uit het ziekenhuis!! Na 28 dagen (4 weken) was het gisterochtend eindelijk zover dat ik Caroline kon halen uit het ziekenhuis. De afgelopen week, eigenlijk beginnende met de zondag voorafgaand, begon het herstel een tamelijk "snelle spurt te nemen". De voeding via het bloed kon worden weggehaald en Caroline ging weer etende heen. Wel met kleine porties en uiteraard licht verteerbaar, maar het herstel van de darmen en maag had zich ingezet. Wat is Caroline "uit een enorm diep dal gekropen om de hele hoge berg te gaan beklimmen". Maar het is haar gelukt. Ik ben reuze blij (voor haar) en uiteraard Caroline ook. Natuurlijk zijn de kinderen nog veel blijer en opgelucht dat hun moeder weer thuis is. Eigenlijk begint er een andere periode, waarin we bewuster met het eten zullen moeten omgaan, qua eetgedrag en -gewoonte. Andere dingen eten en wellicht een ander patroon zien te vinden om deze enorme ellende van Caroline niet meer te krijgen. Aan de andere zaken wordt in de komende tijd ook gewerkt, om het voor Caroline een betere tijd te laten zijn. Dus er is nog heel wat te doen; een uitdaging die we met beide handen aanpakken. Want je gezondheid is de meest waardevolle in je leven; die zal je moeten koesteren. Want je moet nog een tijdje tot je laatste adem.

13 augustus

Gisteren was het 13 augustus. Een bijzondere dag voor mij. De geboortedag van mijn Moeder. Helaas is ze er niet meer, maar bij mij leeft ze voort in mijn herinneringen en bij het zien van de foto's. Ze zou 86 geworden zijn. Maar dat mocht ze niet meer meemaken. Ik weet nog goed dat ze 50 werd. Een prachtige mooie dag was dat en we vierden het feest achter bij ons in de tuin. We (m'n broers, zus en m'n vader) hadden het heel mooi versierd en verlicht. De hele dag feest en veel visite van familie en vrienden. Heel gezellig was die dag. De sara (pop) hadden we in de voortuin neergezet. Leuk is dat als je een bepaalde leeftijd bereikt. Ik weet niet of er nog foto's van zijn, die zou ik moeten zoeken. Ik weet ook nog goed toen m'n Moeder 80 jaar werd. Zorgzaam zoals ze altijd was, was ze uiteraard ook op haar 80ste verjaardag. Altijd in de weer om het anderen goed te laten hebben. Tja, ze is 83 jaar geworden en de kanker heeft haar de kracht en het leven ontnomen om nog bijvoorbeeld 86 te worden….. Ik mis haar nog iedere dag en het getal 13 is voor mij een geluksgetal.

Zwembad

Tja, vorige week dan maar opgezet, na vele keren aandringen van Sophie. Het nieuwe zwembad. Dit keer een rechthoekige uitvoering en nogal van een groter formaat. In het verleden, toen Anna en Freek nog wat kleiner en jonger waren, hadden we een wat kleiner en ronder formaat. Daar ging ook niet zoveel water in….gelukkig. Vorige week ging er zo'n 640 liter water in. En nog was het zwembad niet helemaal gevuld. Maar ja dan gaat er ook meer dan 980 liter in (75 % gevuld). Ik was niet echt verstandig en eigenlijk een beetje te lui om een tuinslang aan te sluiten. Vandaar dat ik de emmers water heb geteld (geturfd); en jawel 64 emmers x 10 liter, waarvan er 24 met warm water. Het bleek een heerlijke verkoeling te zijn voor Sophie en Anna. En later moest ik er ook aan geloven. Het was echt heerlijk. En ik kon er helemaal languit in liggen. Dat is nog nooit vertoond. De zwembadjes waren altijd veel te klein voor mij, maar wel groot genoeg voor de kinderen. Wanneer ik nu naar buiten kijk, een week later, plenst het van de ellendige regen en staat het zwembad er troosteloos bij. Zomer 2011 is eigenlijk ook troosteloos, met veel vochtigheid, die we niet kregen in het voorjaar van 2011. Ik snak naar de zon en het zwembad.DSC07133

Dag 19

't Is vandaag dag 19 dat Caroline in het ziekenhuis in Hoorn verblijft. Enig vooruitgang is er nauwelijks, helaas. Een flinke ontsteking in de maag en slokdarm. Die kwam erbij toen ze 6 dagen in het ziekenhuis lag. Heel raar, maar waar. Wellicht een acute ontsteking, maar waar komt die vandaan?? Ze kwam voor haar problemen met de darmen, waarin uitstulpingen in de dikke darm gevonden zijn. En dat van de maag krijg je er zomaar bij….. In de voorgaande 18 dagen zijn er vele nare, pijnlijke en rare dingen gebeurd en gisteren hebben we de knoop doorgehakt, om een second opinion aan te vragen bij het AMC. Want al hadden we dit gisteren niet gedaan, dan ligt Caroline er over 19 dagen nog. We (Caroline, een goede vriendin en ik) hadden gisteren 2 gesprekken, eerst met de arts-assistent en later met de behandelende arts samen met de arts-assistent. Wat een enorme arrogante en dominante behandelende arts was dat. Binnen 10 minuten laat hij zichzelf zeker 8 minuten aan het woord en wij konden amper onze vragen stellen om enige duidelijkheid en opheldering te krijgen. Caroline en ik zijn er helemaal klaar mee, met die afdeling in Hoorn, waar je veel te lang in het ongewisse wordt gelaten. We willen helderheid, communicatie van de artsen en uitaard vooruitgang bij Caroline voor het herstel van haar. Ik ken Caroline als een lieve, energieke en vrolijke vrouw, maar nu is het nog steeds een zielig hoopje mens. En dat duurt voor haar en mij al veel te lang. Wellicht dat het in het Academisch Medisch Centrum een verhelderend en beter herstel zal worden. We wachten alleen nu nog op het teken dat ze mag komen naar het AMC. Liever vandaag dan morgen.

Dierenarts

Sophie is net terug van een bezoek aan een dierenarts bij ons in het dorp. Sophie wil al heel lang dierenarts worden. Zodoende vroeg ze een keer aan mij of zij een keer bij de dierenarts mocht kijken. We hebben meteen een e-mail gestuurd naar de dierenarts bij ons in het dorp en we kregen heel snel al een antwoord terug. We hadden een afspraak gemaakt en vandaag was het zover. Tijdens het spreekuur heeft ze gekeken hoe het daar aan toe gaat en toen ik haar ophaalde heeft ze nog even een kort gesprek gehad met de dierenarts over o.a. de studie om dierenarts te worden….die liegt er niet om. Als je niet van studeren houdt dan kan je er beter niet aan beginnen, dat was de conclusie die wellicht bij Sophie is doorgedrongen. Maar Sophie heeft het heel leuk gevonden om even "in de keuken te kijken". Toch weer anders dan op de basisschool een spreekbeurt te houden. Een leerzame ochtend voor Sophie en leuk om mee te nemen voor later. Ik heb nog even een foto genomen om aan Caroline te laten zien.DSC07129

Foto’s bootvakantie

Hieronder even een impressie van de bootvakantie van afgelopen week: (zie ook de website Sjaak Pach)

1) Op het zonnedek/topdek genieten van de zon. 

2) Taart t.g.v. de onthulling van het nieuwe logo van de Sjaak Pach Stichting.

3) De nieuwe vlag met nieuw logo mag gezien worden.

4) Emmerich (Duitsland) was een van de steden die we bezochten met de Prins Willem Alexander.

1)

DSC07023

2)

DSC07028

 

 

 

 

 

 

 

                                          

 

 

 

 3)

DSC07037

 

 

 

 

 

 

 

 

4)

DSC07047